Τουρκία, Αίγυπτος, Ιράν και Ισραήλ, χωρίς να αγνοείται και ο ρόλος της Σαουδικής Αραβίας, αποτελούν τις ισχυρότερες αλλά και εν πολλοίς ανταγωνιστικές χώρες μεταξύ τους στην περιοχή - από γεωπολιτικής άποψης. Οι τεράστιες αυξήσεις στις στρατιωτικές δαπάνες τα τελευταία δύο χρόνια στις περισσότερες χώρες της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, εξαιρουμένης της Ελλάδας και της Κύπρου όπου αυτές έχουν μειωθεί ένεκα οικονομικής κρίσης, αντανακλούν τις συνθήκες σύγκρουσης και αυξανόμενης ανασφάλειας στην περιοχή.
Καθώς τα γεγονότα εξελίσσονται στη Λιβύη και ανεξάρτητα αν ο Μοαμάρ Καντάφι παραιτηθεί – που δήλωσε ότι δεν υπάρχει τέτοια πιθανότητα – ή αν θα παραμείνει επιδιώκοντας δια πυρός και σιδήρου να επιβληθεί ή δολοφονηθεί, τα πράγματα έχουν ήδη ξεφύγει σε μεγάλο βαθμό από τον έλεγχο. Με τις συνεχιζόμενες εξεγέρσεις και τις συγκρούσεις σε διάφορες περιοχές, η αστάθεια στη χώρα φαίνεται να κυριαρχεί και επί θύρας είναι πια το ενδεχόμενο εμφυλίου πολέμου με πολλαπλές επιπτώσεις και προκλήσεις.
THE MILITARY AND STRATEGIC LANDSCAPE IN THE EASTERN MEDITERRANEAN AND THE MIDDLE EAST, 2024
ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ 2023
Ο ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ: ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ
Τα πλεονεκτήματα και οι αδυναμίες της απόκτησης των ρωσικών S-400 από την Τουρκία
ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ: ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ – ΕΠΙΛΟΓΕΣ